ریشه در اعماق اقیانوس دارد
شاید
این گیسو پریشان کرده
بید وحشی
باران
یا نه
دریایی است گویی
واژگونه
بر فراز شهر
شهر سوگواران .
هر زمانی که فرو می بارد از حد بیش
ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر ، با تشویش :
رنگ این شب های وحشت را
تواند شست آیا از دل یاران ؟
چشم ها و چشمه ها خشک اند .
روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ ،
همچنان که نام ها در ننگ !
هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد .
آه ، باران ،
ای امید جان بیداران !
بر پلیدی ها
که ما عمری است در گرداب آن غرقیم
آیا، چیره خواهی شد ؟
سلام. مطالبت جاله .حیف است شما لینک نشوید
سلام
خوشحال میشم